هراس در دو سو، بهرام حسين‌زاده

اين‌که اسرائيل توانسته با الفتح به توافق برسد ولی جمهوری اسلامی دارد شمشير خود را تيز و تيزتر می‌کند آيا نبايد موجب هراس اسرائيل شود؟ و جنگ‌ها عموماً از "هراس" برمی‌خيزند، هراس اين‌که توان دشمن من تا جايی فزونی گيرد که ديگر نتوانم در برابرش تاب بياورم. پس پيش از آن‌که به نقطه‌ی غير قابل برگشت برسيم بايد فکری بکنيم  ... [ادامه مطلب]

مردم می‌بايد به حق خود دل ببندند، ابوالحسن بنی‌صدر

بايد از خود بپرسيم: چه پيش می‌آمد اگر تقلب بزرگ انجام نمی‌گرفت؟ پاسخ ما اين می‌شود که آقای موسوی رئيس جمهوری می‌شد. از آن پس، او يا بايد قانون اساسی را اجرا می‌کرد، يعنی ملتزم به ولايت مطلقه فقيه می‌شد و يا از اجرای قانون اساسی سر باز می‌زد. در حالت اول، "تدارکاتچی مقام معظم رهبری" می گشت و در حالت دوم، او "باغی با غين" و قابل عزل و مجازات می‌گشت ... [ادامه مطلب]

تأملی در حکم "سنگسار" با فقيهان، حسن يوسفی اشکوری

اگر شما علما و مجتهدان صاحب رساله و مقلد و محترم در جامعه دينی، صريح و روشن اظهار نظر کنيد و حرمت شرعی چنين جنايت و فاجعه‌ای را بيان و منتشر کنيد، بی‌گمان به تدريج اين نوع اقدامات جاهلانه و ضد انسانی فراموش و متروک می‌گردد. اگر در مورد رجم مستمسک چند روايت وجود دارد، در اين مورد که هيچ وجه شرعی و دينی در دست نيست. چگونه می‌توان پذيرفت که مردی مجاز باشد که دختر يا همسر يا خواهر و يا بسته‌‌ی خونی ديگر خود را به اتهام اثبات نشده و حتی اثبات شده‌ی زنا رأسا به قتل آورد و نيازی به دادگاه و طی مراحل قانونی نباشد؟ ... [ادامه مطلب]

صلح با ظالم، تأييد ظلم است! پاسخی به پيشنهاد آشتی با حکومت! بابک داد

ترديدی نيست که هر مذاکره‌ای "قانون" و اصولی دارد. اما بر اساس کدام قانون و کدام اصولی می‌توان با حکومتی مذاکره کرد که حتی قوانين معيوب انتخاباتی خود را هم قبول نداشت و در تقلبی آشکار، نتايج آراء ملت را به يغما برد؟ آيا می‌توان با حکومتی که فساد از امحاء و احشاء‌اش بيرون زده مذاکره کرد و درباره "اصلاح امور" مذاکره کرد و به نتيجه مطلوب رسيد؟ ... [ادامه مطلب]

پاسخ کودتاگرِ ياغی به اولتيماتوم، سيدمجتبی واحدی

صبح روز سه‌شنبه به وقت ايران در يک گفت‌وگوی مفصل تلفنی از او (مهدی کروبی) پرسيدم که ماجرا چه بوده است. او با آرامشی مثال‌زدنی برای‌ام تعريف کرد که داستان از دو شب قبل و با حضور مشکوک دو يا سه نفر لباس‌شخصی در برابر منزل شروع شد و ... [ادامه مطلب]

اشک مردم غزه بايد که اشک ما باشد! متن سخنرانی کريس هِجِز، ترجمه پرويز شفا

روزِ پنج‌شنبه، پنجمِ اوتِ ۲۰۱۰، کريس هِجِز، روزنامه‌نگار و نويسنده آمريکايی، مؤلفِ کتابِ جنگ نيرويی که به ما معنا می‌دهد(۱)، در نيويورک، در جريان گردآوری پول برای آماده کردن کشتی‌ای با وسايل مورد نيازِ مردم غزّه، و نيز درهم‌شکستن محاصره اين شهر توسط نيروهای نظامی اسرائيل، اين سخنرانی را ايراد کرد ... [ادامه مطلب]

اين لقمه، اندازه دهان شما نيست، پدرام فرزاد

حال که با ترس و لرز از راه افتادن جنگی که باعث و بانی‌اش ادبيات بی‌ادبانه و گنده‌گويی‌های رئيس جمهور و عمله و اکره و اعوان و انصارش است، پس از آن همه جنايت، بحث آشتی را پيش کشيده‌ايد و با دچار شدن عمدی به نوعی "آلزايمر خودخواسته" و از ياد بردن جنايات‌تان در کشتار، بازداشت بدون حکم، زندانی‌کردن، شکنجه، تفتيش عقايد، اقرار گرفتن به شيوه قرون وسطا و ... در مقام يک مصلح اجتماعی قرار گرفته‌ايد و بر طبل آشتی می‌کوبيد و دم از وحدت می‌زنيد که مبادا در مواجهه با قوی‌تری از خودتان، نظامی را که اين همه برای نگه داشتن‌اش خون مردم را ريختيد از دست بدهيد ... [ادامه مطلب]

دکتر علی بهزادی، مدير مجله سپيد و سياه چشم بر دنيا بست، بيژن صف‌سری

برای اهل قبيله مطبوعات نمی‌نويسم که يار با يار به يک چشم‌زدن می‌گويد، روی سخن‌ام آنانی‌ست که موی در آسياب عمر سپيد کردند و نام مجله سپيد و سياه، هنوز هم‌ چون خاطره‌ی خوش در يادشان مانده؛ مجله‌ای که آغاز انتشارش سال ۱۳۳۲ بود و پايان‌اش در مرداد سال ۱۳۵۳ با حکم توقيف رقم خورده است ... [ادامه مطلب]

سرمقاله احمد شاملو در نخستين شماره کتابِ جمعه در مردادماه ۵۸

"روزهای سياهی در پيش است. دوران پُراِدباری که، گرچه منطقاً عمری دراز نمی‌تواند داشت، از هم‌اکنون نهاد تيره خود را آشکار کرده است و استقرار سلطه خود را بر زمينه‌ای از نفی دمکراسی، نفی ملیّت، و نفی دستاوردهای مدنیّت و فرهنگ و هنر می‌جويد" ... [ادامه مطلب]